De grap van het jaar

Gisteren had ik een dagje verlof. ‘s Morgens moest ik namelijk in Selor zijn voor het zoveelste mondeling examen Frans (iets dat ik eigenlijk verschrikkelijk haat) en daarvoor had ik verlof genomen. Ooit kregen we daarvoor een halve dag dienstvrijstelling op het werk. Wie wel ging werken en tijdens het werken naar dat examen ging, had gedurende de tijd van het examen ook vrijstelling. Tegenwoordig is dat veranderd maar omdat de nieuwe regeling nergens zwart op wit te lezen staat en ik een nogal vage uitleg kreeg over de huidige procedure, had ik verlof genomen. Lang verhaal, korte uitleg. Ik was op tijd in Selor: tien voor 10 was ik binnen. Dat was ruim op tijd voor een examen die om 10 uur begon. Toch? Soit, het examen is uiteindelijk wat later begonnen. Ik was nogal nerveus, flatterende zoals ik alleen dat kan doen en had bij het buitengaan de indruk dat dit het slechtste mondeling examen was dat ik tot nu toe gedaan had. Er mag dan het één en ander traag verlopen bij Selor maar de resultaten van dit soort examen komen tegenwoordig wel heel wat rapper dan vroeger. In dit geval vond ik het resultaat vandaag al in mijn mailbox. Een grote pluim voor Selor. Ik viel echter van stomme verbazing achterover van het resultaat. Ik ben blijkbaar geslaagd. Ik. Moi. Qui parle le français avec beaucoup avec des cheveux. Ik vermoed dat die mensen heel veel medelijden met me hadden en me er door gelaten hebben. Of ze waren het beu om weer mijn lelijk smoel te zien en mijn gebrabbel te aanhoren. Ik vreesde nog jaren dat examen te moeten doen en plots ben ik er van af. Joepie.