De heldentochten langs de bevroren vaart en op de weg naar een schoone foto

Geen idee of ik hier nu echt fier op mag zijn of eerder beschaamd dat ik zo zot was: vandaag maar eventjes twee keer met de fiets gereden en meer dan 20 km op de teller. Op zich is dat geen prestatie maar met dit koude weer was het eerder een overwinning op mezelf dat ik zelfs maar buiten ben geweest. Niet dat er geen volk onderweg was maar niet veel mensen waagden zich buiten op de fiets. Toen ik deze namiddag een kort stukje langs de Damse Vaart reed, viel het me op hoe veel wandelaars daar waren. Niet op het ijs want dat was verboden. Behalve een enkeling, waagde geen mens zich op het ijs.

Een bevroren Damse vaart

Een mens doet soms al een iets meer voor een mooie foto. Ik toch. Deze morgen was ik nog onderweg om boodschappen te doen maar ik had mijn camera mee en heb bevroren tenen en vingers geriskeerd om een paar fotootjes. Ze waren niet echt geslaagd en bijna was ik zonder handschoenen thuis gekomen. Deze namiddag was ik louter op de fiets om een paar foto’s te nemen. Al stond er in de krant dat men niet op het ijs mocht, toch had ik zo het idee dat men dat massaal ging negeren. Niet dus. De burgerzin van tegenwoordig is groter dan men zou vermoeden. Helaas gaat die burgerzin niet zo ver dat men een fietspad tussen Brugge en Damme sneeuwvrij maakt.

Een beetje sneeuw en ijs

Gisteren had ik ook al wat foto’s gemaakt. Bij het naar huis gaan was ik zo ‘verstandig’ om een stuk te voet te gaan. Het was te voet gaan of een kleine twintig minuten wachten op de bus. Ja, ik was niet met de fiets en dat was misschien niet zo’n goed idee. Het aantal keer dat ik bij aankomst in het station bijna direct de bus heb gehaald, is nog steeds op de vingers van mijn hand te tellen. De NMBS en de Lijn zijn blijkbaar geen goeie vriendjes. Onderstaande foto nam ik gisteren nabij het Begijnhof waar tot mijn verbazing zwanen zaten. Ik had het idee dat stad Brugge ervoor zorgde dat die zwanen in de winter wat beter beschut zaten tegen de kou. Ik kan me vergissen natuurlijk. Echt comfortabel zag het er toch niet uit voor die dieren ook al hebben ze een dik verenpak.

Zwanen nabij het Begijnhof

Van mij part mag het gerust wat warmer worden. Ik heb nu toch wel genoeg van die barre temperaturen en ik ben niet de enige. Deze middag was het niet warmer dan 4° … onder nul. Dan kan een mens al rap schuilen in huis maar dat kan niet iedereen.

Eenzame reiger in de kou

Die reiger is daar gelukkig niet lang blijven staan. Geen idee waarom dat dier daar zo stond te koukleumen. Veel te eten was er niet te vinden want het ijs verhinderde dat hij en maaltje kon vangen. Toen ik wat dichter bij wou komen om een betere foto te nemen, is het dier gaan vliegen. Natuurlijk had ik maar 1 camera mee en natuurlijk was het niet die met de grootste zoom. Niet zo erg. Mijn foto’s waren nog redelijk geslaagd. Ik hoop dat die reiger een betere plaats gevonden heeft om te schuilen.

Itchy

Itchy by Steve-h
Itchy, a photo by Steve-h on Flickr.

Weer eens tijd om een fotograaf in de schijnwerpers te zetten. Nu kan ik zeggen dat deze foto heel wat beter is dan de foto’s die ik ooit gemaakt heb van reigers. Maar dat doe ik dit keer niet. Behalve dat de fotograaf in kwestie heel wat prachtige foto’s op Flickr geplaatst heeft, is dit wel degelijk een pareltje. Maar deze foto is gemaakt met een camera die veel meer kost dan de mijne – om nog maar te zwijgen van het objectief. Je kan nu eenmaal betere foto’s nemen met een Canon Eos 5D met een objectief van 300mm dan een Powershot SX10. De foto heeft trouwens een wat ongewone afmeting wat suggereert dat er eerst wat aan bewerkt is. De technische term is croppen: de foto is uitgesneden en alle storende elementen aan de rand zijn verwijderd. Het neemt niet weg dat dit een heel mooie foto is. Ik zou er uren naar kunnen kijken. Mocht ik er de tijd voor hebben uiteraard. ;-)