What if

Good things come in small packages

Lene Marlin, a photo by EMI Music Norway on Flickr.

Voorkeuren zijn iets persoonlijks. Je kan het niet altijd uitleggen en het is voor anderen bij momenten nogal vreemd. Dat kan over alles gaan. Het leven is heel divers en net daarom boeiend. Mocht iedereen steeds hetzelfde willen dan zou het leven stuk saaier zijn. Mijn voorkeur voor muziek heb ik al meerder keren op één van mijn blogs getoond. Over andere dingen heb ik het nog niet (uitvoerig) gehad. Ik zal het hebben over een naar mijn gevoel wat vreemde voorkeur voor vrouwen. Althans, ik vrees dat het wat vreemd zal overkomen. Het is geen geheim dat ik niet bepaald een hoge dunk heb van mezelf. Dat is op deze blog al tot in den treure herhaald. Ik hoop dat dit stukje niet (te) veel in die toon zal hervallen.

De foto hierboven is eigenlijk een voorbeeld van de vrouw waar ik een zwak voor heb. Nee, ik val niet exclusief voor Noorse zangeressen. Ik heb het wel voor kleine madammen. Volwassen vrouwen die in lengte zowat een meter en half groot zijn, iets groter of iets kleiner. Elke vrouw waar ik ooit smoor op was, had ongeveer die lengte. Behalve dat geen van hen rookte hadden ze niet echt veel gemeen. De ene was blond, de ander had zwart haar, een ander was dan weer roodharig. Ze waren echter allemaal zonder uitzondering klein van gestalte. Geen idee waarom ik precies deze voorkeur heb. Ik heb me wel al veel afgevraagd of dat wel normaal is. Alhoewel: mijn vader kickte op blond. Dat vond ik eigenlijk ook maar raar.

Arctic Sunset

Arctic Sunset a photo by artic pj on Flickr.

Noorwegen heeft altijd iets aanlokkelijks voor mij gehad. Scandinavië in het algemeen maar Noorwegen in het bijzonder. Dat lijkt misschien vreemd want het is uiteindelijk toch een koude streek dicht bij de Noordpool. Dat is ook meteen de reden waarom ik er niet zou gaan wonen al heb ik lang die droom gehad. Het leek me er beter dan hier: ongerepte natuur, een land waar er nog streken zijn waar bijna geen mensen wonen en dus geen land dat eigenlijk één grote stad geworden is, vriendelijke mensen en ja – Lene Marlin. Dat ik mijn droom opgeborgen heb heeft te maken met mijn gezondheid – de laatste twee winters hebben me doen inzien dat die niet echt realistisch is. Ik zou het daar niet lang overleven. De winters zijn er niet alleen lang maar ook heel donker. Hoe meer naar het noorden, des te langer is het er donker en ziet een mens de zon niet meer. Net dat zou wel eens voor problemen kunnen zorgen. Een zonnetje zo af en toe, zelfs al is het een winterzonnetje, is voor mij tegenwoordig meer en meer een must. Een keer op vakantie gaan zou ik wel willen doen maar dan het liefst in de zomer.