Zorgen voor de kroost

Untitled, a photo by Den Flater on Flickr.

Deze morgen opnieuw ‘erop uit geweest’ en foto’s genomen. Ja, het wordt wat eentonig en toch. Telkens ik de foto’s bekijk die ik genomen heb, zit er wel ergens een detail die me eerst niet was opgevallen en die eigenlijk wel de moeite was. Zoals deze foto. Niet mijn beste foto ooit want tegen licht genomen en dus wat moeilijk. Ik had ook kunnen omrijden en naar de andere kant het kanaal spurten om van daar betere foto’s te nemen met het risico dat ik het koppel meerkoeten en hun kroost niet meer terug vond. Ik heb dus domweg tegen de zon in foto’s genomen (ook al staat de zon er niet op). Wat is er zo opvallend aan die foto? Wat die ene volwassen meerkoet in zijn/haar bek heeft. De volwassen dieren waren namelijk constant aan het duiken. Niet als ontspanning maar op zoek naar voedsel … voor hun nakomelingen. Zo heb ik al verschillende keer mogen meemaken dat zwanen stukken van planten die te hoog hangen voor hun jongen, afbijten en zelfs in kleinere stukjes bijten zodat hun kroost die kan opeten. Het is trouwens niet de eerste keer dat ik zie hoe vogels hun kroost te eten geven. Niet helemaal uitzonderlijk al is het niet zo evident in de natuur dat dieren zo voor hun kroost zorgen.

familie zwaan

Over de kwaliteit van het water in de Reien kan trouwens weinig goed verteld worden. Dat het al enkele jaren weer onderwerp is voor discussie is voor sommigen misschien een verrassing maar persoonlijk merk ik toch dat de kwaliteit van het water er niet echt op vooruit gaat. Een bewijs is onderstaande foto. Die zwaan zit er niet bepaald wit meer uit. Een laag troep en smurrie veroorzaakt voor dieren nogal wat ongemak.

bezoedelde zwaan

Specht

Untitled, a photo by Den Flater on Flickr.

Ondanks het mindere weer heb ik deze namiddag toch een toertje gedaan met de fiets. Natuurlijk had ik een camera mee. Een mens weet nooit welke gelegenheid zich voordoet en ik moet zeggen er was gelegenheid om toch wel enkele mooie vogels te fotograferen. Alleen was ik niet altijd rap genoeg. De ooievaar die zich ophield in de omgeving van Damme heb ik een tijdje gevolgd maar ik kreeg dat beest niet goed in beeld. Dan had ik ook een specht opgemerkt maar dat beest wilde ook niet echt stil zitten. Gelukkig heb ik daarvan toch een redelijke foto van kunnen nemen. Geen meesterwerk maar dit is toch eens iets anders dan zwanen of reigers. Ik ben al bij al toch redelijk tevreden.

Bootje varen

Ik heb er op een vorige blog al eens over geschreven: ik heb enorm veel respect voor schippers. Als je denkt dat rondrijden met een bus of vrachtwagen al moeilijk is, dan is varen met zo’n mastodont van een vrachtschip nog moeilijker. Schepen reageren bijvoorbeeld veel trager dan een voertuig op land. Daarom blijk ik ook af en toe eens staan als er weer eens een groot schip door het sas aan de Dampoort te Brugge manoeuvreert met nauwelijks ruimte er rond. Onderstaande foto toont wat ik bedoel.

Manoeuvreren

Het is steeds indrukwekkend hoe die schipper zonder brokken door dat sas raakt. Daarna volgt richting Zeebrugge nog een scherpe bocht en een al even nauwe sluis. Een mens kan zich natuurlijk afvragen of het wel verantwoord is om steeds grotere schepen te gebruiken. Economisch is het niet want hoe groter een boot, des te meer die verbruikt. De verbruik stijgt trouwens exponentieel met de lengte van een schip dus kan men niet beweren dat die heel grote schepen die tegenwoordige sommige havens aandoen echt rendabel zijn. Daarnaast is ook nog eens bewezen dat de 10 grootste schepen van de wereld evenveel CO2 produceren dan … alle auto’s samen. Goed voor het milieu is het ook al niet. Die hele grote schepen zijn dus vooral bedoeld om het imago van de reders. Niet dat de schepen op de ringvaart van Brugge nu zo groot zijn. Het kanaal is niet echt geschikt voor grote schepen.

Als uitsmijter de foto die ik op een vorige blog gezet had. Zijn de kanalen hier niet echt geschikt voor grote schepen, dan zijn de wegen al evenmin geschikt voor uitzonderlijk transport. Daarom dat men die vrachtwagen uiteindelijk maar op de boot gezet heeft. Zo kon die tenminste nog op zijn bestemming raken.

zwaar verkeer

Hoog en droog

Untitled, a photo by Den Flater on Flickr.

Deze morgen was het weer van die aard dat een fietstochtje annex fotoshoot zich opdrong. Een mens koopt geen batterij camera’s om die in de kast stof te laten verzamelen. Op de terug zag ik op een ietwat ongewone plek beweging. Dat ik zoiets opmerk is eigenlijk al straf. Als fietser hou je toch best vooral andere weggebruikers in de gaten. Gelukkig is er op zondagmorgen heel weinig verkeer in het centrum van Brugge. Dus had ik deze opgemerkt: op de tweede verdieping van een gebouw dat al jaren leeg staat, zat die heel gewoon wat van het zonnetje te genieten. Ik vermoed dat het een hij was. Hoe die in dat gebouw geraakt is, zal wel niet zo moeilijk zijn. Een kapot raam aan de achterkant. Katten zijn nogal inventief op dat gebied. Dat die tot boven gegaan is, doet me vermoeden dat daar nog ander beestjes rond lopen. Je zal maar naast zo’n krot wonen. Natuurlijk heb ik geen camera met 24x zoom gekocht om jullie enkel bovenstaande foto te tonen. Bovenstaande foto is vooral bedoeld om de context van het verhaal te tonen, de omgeving.

Hij had me natuurlijk al lang in de gaten maar vond me verder niet bepaald interessant. Hoe lang die daar gebleven is, kan ik niet zeggen. Toen ik weer vertrok, maakte hij geen aanstalten om daar te vertrekken. Eigenlijk was het best wel een leuke plek om te zonnen. Voor een kat, wel te verstaan.

Des Flaters fotoarchief

Het was geen ramp maar gisteren heb ik toch een klein beetje geschrokken. Aangezien mijn verslavingen zich beperken tot computer en chocolade en het niet over chocolade gaat (wat ik trouwens probeer te minderen maar zonder veel succes) gaat het over mijn computer. Het ding werkt nog zonder problemen. Er diende zich wel een probleempje aan toen ik een update kreeg van de firma Apple. Vrije ruimte op mijn harde schijf: iets meer dan 3 GB. Ooit was er een tijd dat meer den 3 GB een grote luxe was. Mijn vorige iMac had, als ik me niet vergis, een harde schijf van 6 GB. Mijn huidige heeft er eentje van … 500 GB. Alleen had die nog niet zo lang geleden nog een vrije ruimte van zo’n 140 GB en plots was daar nog zo’n 3 GB van over. Dat dreigde een probleem te worden ook omdat updates van Apple bijvoorbeeld soms goed zijn voor 1 GB. Na wat zoeken en enkele programma’s verwijderd te hebben bleek de boosdoener … Photoshop Elements 10 te zijn. U weet wel: dat programma dat ik gratis bij mijn nieuwe camera gekregen heb. Dat ding had namelijk een nieuwe map gemaakt met daarin een kopie van elke foto die op mijn harde schijf stond. Nutteloos en dom. Nu heb ik gelukkig weer zo’n 130 GB vrij op mijn harde schijf. Het heeft me wel ertoe gebracht om wat op te ruimen. Hier en daar heb ik toch wat foto’s van mijn harde schijf gesmeten. Niet definitief weg want ik maak regelmatig een back-up van mijn harde schijf. Hier en daar stond nog een foto waarvan ik niet meer wist waarom ik die nog op mijn harde schijf had laten staan. Niet bijster geslaagd en een onderwerp dat nogal … eh … dom is.

Onderweg.

Dat ik de laatste jaren veel foto’s maakte, is te verklaren. Ik had eigenlijk een camera gekocht om foto’s op mijn toenmalige blog te kunnen plaatsen. Ik wou over dingen schrijven dat ik zo af en toe zag en mee maakte en een camera mee nemen onderweg zou me de nodige foto’s bezorgen om mijn blog wat te illustreren. Kleine voorvallen zou ik fotograferen en dat zou als basis en inspiratie dienen voor stukjes op mijn blog. Dat deed ik toen af en toe maar tegenwoordig komt dat toch wat minder voor. Wat toch een beetje vreemd is want ik neem niet minder foto’s dan vroeger.

Brussel

Toen ik mijn eerste camera’s had, dan nam ik foto’s van zowat alles dat ik onderweg zag en ik opvallend vond. Ik ging toen wel elke dag te voet van het station naar het werk en terug en zag nogal veel van Brussel. Dat is nu niet meer het geval: het werk bevind zich op 10 meter van het station. Ik deed toen bij momenten ook veel grotere wandelingen in Brussel dan wat ik het laatste half jaar gedaan heb en durfde ook al eens wat meer dan nu. Bij het bekijken van mijn fotocollectie heb ik het gevoel dat ik tegenwoordig ook niet meer zo opmerkzaam ben.

op stap

Na een tijd botste ik op de beperkingen van mijn camera. Foto’s werden al eens niet gebruikt vanwege de mindere kwaliteit. Dus kocht ik een grotere camera maar die bleek in de praktijk niet echt handig om steeds mee te nemen. Het is pas sinds ik de Powershot S95 heb dat ik weer bijna dagelijks een camera mee heb. Het wordt dus misschien ook eens tijd om wat meer te doen met de foto’s ‘waar een verhaal aan vast hangt’. Al zijn die verhalen zelden lang en weet ik niet altijd wat er precies op de foto staat.

School.

Wat na een paar jaar opvalt is dat het interessant kan zijn om af en toe eens eenzelfde onderwerp te fotograferen. De wereld rondom ons veranderd constant en dat is al eens de moeite om te zien hoe de dingen eigenlijk veranderen. Bovenstaande voorbeeld toont een stuk gevel van een school in Sint-Gillis. Was die eerst kleurrijk beschilderd met graffiti, dan hangen er nu striptekeningen. Ook seizoenen zijn een reden om foto’s te maken. Sneeuw hebben we niet elk jaar en zeker ook geen dicht bevroren kanaal.

Winter.

Misschien dat ik me één van de volgende dagen/weken eens bezig houd met de foto’s die ik interessant vind op Flickr te zetten om dan eens bij die foto’s een verhaaltje te schrijven. Als ik niet te moe ben uiteraard. Of te lui.