De trein is al eens een beetje fotograaf zijn

Ik ben deze week met verlof. Joepie. Hoera. Het leek nodig. Ik heb nogal veel baaldagen op het werk maar vorige week was het toch echt een moeilijke week. Niet alleen het werk maar ook voordien en nadien was het wat minder. U raad het waarschijnlijk al: problemen bij de NMBS. Een beetje vertraging hier, een beetje omleiding daar, een trein afgeschaft, een halve trein waardoor er haast geen plaats was om zelfs maar recht te staan, … Dingen waar ik me deze week geen zorgen over hoef te maken. Maar daarover genoeg. Waar ik eigenlijk over wou schrijven, is een nogal vreemde gewoonte van mij. In de jaren dat ik nu naar Brussel moet, heb ik al heel veel foto’s genomen vanuit de trein. De meeste forenzen houden zich bezig met lezen, babbelen, slapen, op de laptop/iPad tokkelen of een filmpje bekijken. Ik heb dagen dat ik me bezig hou met het fotograferen van wat er buiten te zien is. Van de ongeveer 23000 foto’s die ik op mijn computer staan heb, zijn er een grote 2000 genomen vanuit een trein. Het is iets waar ik al redelijk wat ervaring mee heb. Een ding kan ik jullie nu al zeggen: het is niet evident. De meeste treinen zijn er gewoon niet voor geschikt. Waarom? Deze foto toont het.

weerspiegeling

Ik heb er geen flauw benul meer van wat ik toen wilde fotograferen maar het was niet mijn bedoeling om mijn eigen camera op foto te hebben. Ook mijn hand moest er niet bij (ik mag trouwens wat meer mijn vingernagels bijknippen – maar dit geheel terzijde.) De meeste ramen weerspiegelen maar vooral de ramen van dubbeldektreinen zijn niet echt geschikt om foto’s te nemen. De oudere treinen zijn eigenlijk nog het meest geschikt. Bovenstaande camera was eigenlijk ook niet zo geschikt. Het was een goeie camera maar ik zo goed als niets manueel instellen. Met mijn huidige camera’s kan ik zelf het diafragma kiezen. Als ik foto’s neem vanuit de trein dan is een groot diafragma aangewezen. Zo is de scherptediepte kleiner en heb je minder kans dat het raam zichtbaar is op de foto.

Brussel Kapellekerk

Bovenstaande foto is genomen met een diafragma van 2,8. Voor wie dit niet weet: hoe kleiner het cijfer des te groter is de diafragma opening. Diafragma 1 is bij elke producent van camera’s het grootste waarde. Een groot diafragma zorgt er wel voor dat ik lagere sluitertijden moet gebruiken en ook een lage ISO. Lage ISO vind ik niet erg maar heel korte sluitertijden geven niet altijd het gewenste effect. Je hebt niet altijd het idee dat de foto genomen is vanuit een rijdende trein. Op bovenstaande foto is zo goed als niets te merken van het raam waar ik voor stond toen ik die foto maakte. Het was nochtans niet de meest proper venster waar ik ooit door keek. Treinramen zijn trouwens heel zelden netjes. Ik vermoed dat dit geen prioriteit is voor de NMBS. Hopelijk worden de ramen van de locomotieven wat meer schoon gemaakt dan de ramen van de wagons. Om jullie een indruk te geven van de staat waarin sommige treinen zich bevinden toon ik jullie onderstaande foto.

Vuile ramen

Natuurlijk zijn niet al die foto’s even goed geslaagd. Ik heb er ondertussen toch wel een deel van gewist en van wat ik behouden heb, is zeker niet alles van goeie kwaliteit. Dus plaats ik meestal enkel de ‘betere’ foto’s op het internet. Fotograferen vanuit de trein vereist nogal wat timing en goed opletten. Om de zoveel meter staat er wel een paal in de weg. Nu weet ik na al die jaren wel een beetje waar ik het best foto’s kan nemen langs het traject maar het heeft toch een tijdje geduurd voor ik de juiste timing had. Er zijn trouwens enorme verschillen in tijd: ‘s morgens, ‘s middags of ‘s avonds, zomer of winter,… Het maakt allemaal een verschil en zorgt er voor dat steeds boeiend blijft.

Foto's genomen vanuit de trein

Mochten jullie denken dat zoiets na een tijdje begint tegen te steken, dan gaat dat voor mij toch niet op. Het kan me na al die jaren nog steeds boeien. Ook omdat ik in de loop van de jaren een paar keer van toestel verwisselde en het met de huidige toestellen toch wat interessanter geworden is. Maar ook de vele opties van de huidige camera’s zorgen dat ik me niet rap vervelen. De trein volgt trouwens niet altijd hetzelfde traject. Dat heb ik deze week dus weer mogen ondervinden. Dan rijd die trein eens via Denderleeuw en Liederkerke en merk je bij het terugkeren dat de Zuidertoren plots op een wat vreemde plaats staat omdat de NMBS in zijn wijsheid besliste om je trein eerst nog eens langs Brussel-West, Simonis en Jette te laten rijden. Een beetje een omleiding. Zo ziet een mens al eens wat anders en kom je op plaatsen waar je eigenlijk niets te zoeken hebt. Dan rij je plots door dorpjes en stadjes waarvan je ooit in de lagere school wel eens van gehoord had maar nooit aan gedacht had om te bezoeken. Als ik dan ‘s avonds wat later thuis kom dan verwacht, dan heb ik tenminste een paar foto’s om mijn blog op te vrolijken.

Omleidingen

Fucking NMBS

Untitled, a photo by Den Flater on Flickr.

Het is gemakkelijk om te vloeken op de nationale spoormaatschappij. Ook als het niet helemaal hun schuld is. Gisteren was ik nogal laat thuis. Dankzij een persoon die ‘een waanhoopsdaad had verricht’ werden de treinen richting Gent omgeleid. We hebben het gemerkt. Het gebeurd niet veel dat ik in Aalst kom. Meestal worden de treinen trouwens omgeleid via Denderleeuw maar dit keer was het anders. Deze morgen was het echter een ander soort merde – eentje dat de laatste maanden veel te veel voor komt. Eigenlijk is het niet de schuld van de NMBS maar van de firma Siemens die er niet in slaagt om de bestelde locomotieven op tijd te leveren. Daardoor zijn de huidige zodanig versleten dat ze regelmatig kapot gaan. Dat kan nogal eens ambetant zijn. De trein naar Tongeren is er ééntje in twee delen: het ene komt van Blankenberge en het andere van Knokke. De laatste maanden heb je minstens 50% kans dat één van de twee niet af komt. Technisch defect heet dat dan. Tijdens de zomer viel het nog mee – er zat toen nog niet zo veel volk op dat het ongemakkelijk werd. Vandaag was het echter rampzalig. Ik had al niet goed geslapen. Wakker geworden met een pijnlijke nek en dito slecht humeur. Het fietsritje richting station verhielp dat wel een beetje maar de treinrit was erbarmelijk. Toch vanaf Gent. Toen zat de trein tot barstens toe vol. Ik was zo verkrampt dat ik een ganse morgen pijn had. De volgende keer neem ik een trein later. Ik zweer het. Ik wil dit niet meer mee maken. Wat me ook irriteerde was het feit dat zo weinig mensen in Gent wilde wachten op een volgende trein. Nochtans rijden er tijdens het spitsuur redelijk veel treinen door Sint-Pieters richting Brussel. Niet alleen de treinen die van Brugge komen maar ook van Kortrijk en De Panne. Nee. Men stapt liever op een overvolle trein. Er waren er zelfs die nog op stapten op het moment dat de deuren dicht gingen. Vervelend volk vind je overal.

Verdomd nog aan toe deel twee.

Ik voel me ongelooflijk dom, ik ben kwaad en wreed teleurgesteld. Niet dat mijn ergste nachtmerrie is uitgekomen maar ergens halverwege Gent en Brussel moeten constateren dat je rugzak gepikt is, is toch klote. Geen flauw idee hoe het komt dat ik dat niet op gemerkt heb – vandaar mijn schaamte. Ik zat in eerste klasse omdat ik het gratis ticket van de NMBS vandaag gebruikte. Ik zat in een enkele zetel waarbij mijn rugzak uitzonderlijk in de gang naast me stond. Iets dat ik zelden doe. Iets dat ik ook nooit meer zal doen. Dat het een chaos was op het spoor is eigenlijk geen excuus. Ik had beter moeten opgelet hebben. Toen ik de diefstal had opgemerkt heb ik eerst de conducteur verwittigd die me naar eerst doorverwees naar de verantwoordelijke op het perron van het eerste station dat we aandeden. Dat de trein zonder die conducteur vertrokken is, typeert de chaos die er heerste bij de NMBS. Die mens heeft me toen verder geholpen – eerst in Denderleeuw want dat was het eerste station dat de trein aan deed na Gent tot bleek dat je daar geen aangifte kan doen voor diefstal. Heel raar voor zo’n station. Dan maar de trein naar Gent Sint-Pieters om daar bij de spoorwegpolitie aangifte te doen. Nadien naar huis want gaan werken had niet veel zin meer. Ik zou nooit voor 11 uur op het werk aangekomen zijn – waarschijnlijk zelfs later. Eens thuis heb naar het werk gebeld. Dan naar de huisarts want ik heb puffers tegen astma te kort – die zaten namelijk ook in mijn rugzak. Daarna heb ik mijn gsm laten blokkeren en op de site van de NMBS bij de verloren voorwerpen alles opgegeven dat ik kwijt ben.

Het is natuurlijk niet het einde van de wereld. Ik ben wat spullen kwijt en mag weer eens een duplicaat gaan aanvragen voor mijn abonnement. Ik hoop dat ik er de nodige lessen uit zal leren want dit is iets dat ik niet meer wil mee maken.

Update: ik ben uiteindelijk toch meer kwijt dan ik me eerst realiseerde en aangegeven had bij de politie. Alles vervangen heeft me toch meer dan 300 € gekost en dat geld kan een mens toch beter voor andere dingen gebruiken. Ik hoop voor één keer dat ik niet de juiste cijfers van de lotto gekozen heb, want anders heeft de dief nog een onverdiend extra zakcentje bij en dat gun ik hem/haar zeker niet.

Flaters bedenkingen bij flaterreizen

IMG_6383.JPG a photo by Den Flater on Flickr.

U hebt het misschien al gelezen, gehoord, gezien of zelf mee gemaakt: het was weer een zootje bij de spoorwegen vandaag. Toen ik van het werk vertrok, stond er op Railtime vertragingen richting de kust tot 20 minuten. Ik wou de trein van 17:05 nemen en hoopte voor19 uur in Brugge te zijn. Wat ik uiteindelijk mee maakte was net niet het langste ritje naar Brugge. Geen record maar het scheelde niet veel. Met een vertraging van 1 uur en 40 minuten aankomen, is iets dat ik gelukkig niet veel mee maak. Dat de trein in Brussel al vertraging had, voorspelde weinig goed. Dat die met nog meer vertraging vertrok was nog een slecht teken. Dat het meer dan een uur duurde voor we in Gent aankwamen, zorgde al voor heel wat wrevel op de trein. De bij momenten cynische uitleg van de treinbegeleider deed geen goed. De mens was een voorbeeld van hoe het niet moet. Informatie als ‘het station kan ons nu niet ontvangen’ is niet echt nuttig en zorgt alleen voor meer vragen. Met veel vertraging zijn we uiteindelijk in Gent vertrokken maar ook met verkeerde informatie. Eerst zou de trein omgeleid worden via Lichtervelde, dan weer niet, dan toch wel. Uiteindelijk werden we toch niet omgeleid. In Aalter bleef de trein staan en was het niet voor een deel mondige medereizigers of er werden nog enkele treinen voor gelaten en stonden we daar meer dan we nu gedaan hebben. Eerst werd de p-trein richting Oostende (afkomstig van Antwerpen) voor gelaten. Dat is eigenlijk al schandalig. Een p-trein voorrang geven op een ic-trein is nooit een goeie beslissing. De ic-trein wordt dan constant opgehouden omdat die p-trein regelmatig stopt. Dan passeerde de trein naar Knokke-Blankenberge. Die was 20 minuten na de onze vertrokken (volgens de normale uren wel te verstaan). Het is op dat moment dat de reizigers vragen begonnen te stellen aan de treinbegeleiders en hun ongenoegen lieten blijken. Toeval of niet: op het moment dat de vraag gesteld werd of de deuren van de trein open mochten en de treinbegeleiders toestemming vroegen om dat te doen, vertrok de trein. We hebben de trein naar Knokke-Blankenberge toch achter ons gelaten. Jammer voor hen maar wij waren al langer onder weg. In het station van Brugge werd gratis water uitgedeeld… door het Rode Kruis. Geen idee of er mensen slecht geworden zijn maar het was er enorm druk en het aantal mensen die op een trein wachtte, was ongewoon groot. Een beetje water was het minste dat men kon aanbieden. Gelukkig dat ik niet veel dit soort toestanden mee maak. Het is echter ook niet de eerste keer dat met zo’n warm weer er enorme problemen zijn. Het was ook niet de eerste keer dat ik drie uur onderweg was tussen Brugge en Brussel. Wat me al langer stoort is de weinig consequente manier waarop de ene keer p-treinen voorrang krijgen en de andere keer ic-treinen voorrang krijgen. Het is al niet aangenaam om zolang onderweg te zijn, maar het word echt bitter om te merken dat de trein waar je op zit, aan de kant gezet wordt om voorrang te moeten geven aan andere treinen. Zelden wordt daar uitleg bij gegeven. Nooit wordt de mening van de reizigers gevraagd. Dat een p-trein (met vertraging) aan de kant gezet om een ic-trein door te laten, kan ik nog ergens begrijpen. Omgekeerd echter is er niemand bij  gebaad wanneer een ic-trein aan de kant te zetten om een p-trein door te laten. Behalve in geval van pech en dan bedoel ik wanneer die ic-trein door pech niet meer verder kan. Het is me al eerder opgevallen dat je afhankelijk van de trein waar je op zit op eenzelfde trein behoorlijk meer vertraging kan hebben dan een andere trein die hetzelfde traject volgt. Het doet een willekeur vermoeden in de behandeling van treinen door de verantwoordelijken. Ik heb soms de indruk dat er tussen de treinbegeleiders en het personeel in de controlekamers (of hoe die tegenwoordig noemen) zeker niet altijd een goeie verstandhouding is en er al eens een trein langer moet wachten omdat die van de controle de treinbegeleider(s) en/of treinbestuurder niet goed kunnen verdragen. Bewijzen heb ik niet – enkel een vermoeden. Hoe dan ook: ik hoop dat het nu lang duurt voor er nog eens zo’n situatie voordoet want het was geen pretje om op zo’n manier thuis te raken. Ik hoop ook dat het zootje tegen morgen herstelt is.