Ik slaag er met de regelmaat van de klok in om mezelf behoorlijk een hak te zetten. Meestal doe ik dat onbewust maar het resultaat is steeds hetzelfde. Goed bedoeld maar impulsief en zelden goed overdacht. Ze had ik ooit een externe harde schijf gekocht voor mijn iMac. Een Western Digital My Book. Geen USB maar firewire en klaar voor gebruik. Ik was er direct enthousiast over. Gewoon aankoppelen aan mijn iMac en back-ups maken was een fluitje van een cent. Dat het naadloos werkt met het Apple programma Time Machine was een extra bonus. Alleen: een harde schijf van 500 GB gebruiken als back-up voor een harde schijf van 500 GB is vroeg of laat voor problemen vragen. Maar dat had ik in het begin over het hoofd gezien – het werkte toen nog perfect en de harde schijf van mijn iMac was nog niet eens half vol. Die is nu trouwens nog maar voor 2/3 gevuld en dat na 4 jaar en heel wat foto’s en muziek op te zetten. Ik kan nog wel wat voort. Toen, op een namiddag, besloot ik het werk voor een uurtje te ontvluchten en nam de metro richting City2 en meer bepaald de Fnac. Daar zag ik een externe harde schijf van Westen Digital voor een zacht prijsje. Ook een 500 GB. Die heb ik toen gekocht reserve. Een mens weet nooit wanneer je zoiets nodig hebt. Alleen had ik toen niet goed opgelet. Het ding leek klein en dat was het ook. Nauwelijks de helft in grootte van de eerste externe harde schijf die ik eerder kocht was het geen type ‘My Book’ maar een ander model genaamd ‘My Passpoort’. Eentje dat eerder geschikt is voor laptops. Ik heb het toen een keertje gebruikt. Er is geen extra voeding nodig zoals bij de vorige, het sluit ook aan op de firewire poort en zou dus in principe rap moeten werken. Helaas: dat was niet het geval. Het duurde uren voor ik een back-up gemaakt had. Dat heb ik uiteindelijk maar één keer gedaan. Tijdverspilling tot en met. Ik kan me niet voorstellen hoe zo’n ding functioneert met een laptop maar hier was het heel traag. Een paar maanden geleden heb ik me een nieuwe externe harde schijf aangeschaft. Uit noodzaak. Time Machine begon de melding te geven dat er niet genoeg plaats was voor een back-up en genoodzaakt was op oudere back-ups uit te wissen. Dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Dus heb ik me een nieuwe van 1 TB aangeschaft. Twee keer zo groot als de interne harde schijf en behoorlijk groot om heel wat back-ups om te zetten. Gaat goed en vlot. Tot daar geen probleem. Deze morgen echter had ik het onzalige idee om die trage harde schijf opnieuw te gebruiken. Slecht idee. Alleen al het wissen van die ene back-up duurt uren. Ik ga dat ding hier laten aan staan maar waarschijnlijk niet meer verder gebruiken. Veel te traag. Wie ooit een externe harde schijf wil kopen: de Western Digital My Book is een goeie keus. De Western Digital My Passport echter is een heel traag ding en niet echt het kopen waard. Het is maar dat u het weet.
Categorie archief: film
Visit Iceland
Iemand kandidaat om in zo’n huisje te wonen? Ik alleszins wel. Het lijkt me heerlijk om zo te wonen. Misschien niet helemaal volgens het comfort dat we tegenwoordig gewoon zijn al kan ik me niet voorstellen dat er geen moderne versie van dit soort huizen kan gemaakt worden. Het zou me trouwens niet verbazen mocht Tolkien zijn inspiratie voor Hobbithuizen uit dat soort wonen haalde. Hij was een kenner van Scandinavische literatuur. Het doet niets af aan de boeken die hij schreef. Ik blijf ze herlezen.
The Magic Numbers Jools Holland 2006 – 01. Take a Chance
Nog een testje. Ik zal het nog een tijdje volhouden.
Update: het werkt toch op één manier. Via de site Vodpod. Nu nog verder uitzoeken hoe het anders kan. Maar dat zal voor een andere keer zijn. Ik kan niet gans mijn zaterdag ochtend aan de computer zitten.
Flickr
Hello world!
Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!
