Al een hele tijd ben ik wat ontevreden over één van mijn fototoestellen. Ik vond het ding – een Canon Powershot SX10 – toen ik het net had aangeschaft een prachtig toestel. Zeker voor wat ik ervoor had betaald. Al gauw kwamen er echter beperkingen op en een aantal dingen die me stoorden. De elektronische zoeker stelde wat teleur, de zoom is bijzonder krachtig maar niet traploos instelbaar, ik heb lang moeten zoeken voordat ik alle functies deftig kon gebruiken met een groot aantal minder geslaagde en vooral overbelichte foto’s als resultaat en vooral de afwezigheid van RAW stoorde me bij momenten redelijk veel. Bij elke tijdschrift dat ik kocht over fotografie (en dat zijn er redelijk wat) bestudeerde ik elke artikel over de nieuwe toestellen en nam notie van de voor- en nadelen. Intussen ben ik toch wel tot minstens één conclusie gekomen. Een spiegelreflex is niet voor mij. Daarvoor heb ik niet echt het budget. Ik ken mezelf nu toch wel al een beetje en weet dat ik niet zal tevreden zijn met een camera en kitlens. Er zal vroeg of laat iets bij moeten komen en dat kan ik me niet echt permitteren. Fotograferen is echter een hobby en ik beschouw mezelf een amateur dus is het nogal bedenkelijk dat ik aan zoiets constant veel geld zou uitgeven. Voor mij een het soort camera dat bekend staat als een bridge veel meer geschikt. Zelfs nu heel wat fabrikanten een nieuw soort van toestel in hun gamma hebben, de zogenaamde systeemcamera’s ofwel de kleine camera’s met verwisselbaar objectief maar zonder spiegel, ben ik er nu wel zeker van dat een bridge voor mij het meest geschikt is. Ik ben niet de mens om een collectie objectieven mee te sleuren enkel omdat er voor elke gelegenheid een betere lens is. Nu zijn er in korte tijd enkele nieuwe modellen op de markt gekomen die me wel kunnen bekoren. Fuji heeft er verschillende in hun gamma net als Panasonic en Sony. Canon heeft tegenwoordig een vervanger voor de SX10 met veel grotere zoom maar nog steeds zonder RAW, dus dat ding komt niet in aanmerking. De Fuji X-S1 heeft dat wel. Meer nog: de zoom kan volledig manueel bediend worden en is accurater. Toen las ik echter dat er een probleem is met de beeldchip en de fabrikant een volledig nieuwe ontwerpt waarna men kosteloos alle beeldchips uit oa de X-S1 zal vervangen, heb ik vage idee om eentje te kopen maar verworpen. Deze week kwam echter de Leica V-Lux 3 weer bij me in beeld. Figuurlijk gesproken uiteraard. Veel functies die de Fuji ook heeft: manuele bediening van de zoom, RAW, goeie kwaliteit, … Ten opzichte van mijn Powershot SX10 een verbetering. Al konden de foto’s die ik vond op Flickr genomen met dit toestel me wel konden overtuigen heb ik het toch maar gelaten om die te kopen en zal verder doen met mijn huidige camera’s. Behalve dat ik met de aankoop van een nieuwe camera niet goed zo weten wat ik met de ‘oude’ zou moeten doen, vind ik het toch wat overdreven. Het zal zo ook wel gaan.
Over de misleidende reclame is al wel het één en ander geschreven. Nog niet zo lang geleden werd op deze blog uitgeweid over de vermeende werking van een bepaald merk van yoghurt. Dat ‘Europa’ intussen bepaald heeft dat de producent geen vermeldingen meer mag maken over bepaalde werkingen van dat spul waar echter geen greintje bewijs voor is, is toe te juichen. Veel producten worden aangeprezen als gezond terwijl die dingen niet echt zo’n miraculeuze werking hebben als op de verpakking geschreven staat. Verpakkingen lezen doe ik al gans mijn leven. Het is een gewoonte die ik ‘erfde’ van mijn grootvader en ik weet nu eenmaal graag wat ik binnen slok. Een beetje kritische ingesteldheid is altijd goed maar vooral als het aankomt op voeding, is voorzichtigheid geen overbodige luxe. Wondermiddelen bestaan niet echt en naar mijn bescheiden mening is er eigenlijk maar één regel die echt helpt: matigen en afwisselen. Eet nooit van iets elke dag en doe dat met mate. Ik probeer dat toch te doen. Ooit was ik een verwoed consument van bovenstaande producten. Wel in een wat ongewone combinatie. Zo mengde ik All Bran met Alpro dessert (tegenwoordig noemt dit vla) om zo niet alleen de cholesterol onder controle te houden maar ook de stoelgang te bevorderen. Dat was weken lang mijn ontbijt. In plaats van yoghurt op basis van melk, at ik er op basis van soja. Problemen met de stoelgang had ik zelden maar na een tijd kwam ik tot de conclusie dat geen van beide producten met bepaald (veel) gezonder maakten. Tegenwoordig weet ik dat afwisseling in eten en beweging meer doet dan constant producten te consumeren die door de reclame aangeprezen worden als het middel voor iemands gezondheid. Ik zal geen vlees (meer) laten, drink al eens een glaasje wijn, eet zo af en toe eens wat snoep maar probeer daarin toch al die dingen in mate te doen. Geniet maar drink met mate: zo staat het toch op sommige verpakkingen. 
