Speared

Speared, a photo by wolfpix on Flickr.

Ik heb het ooit eens gezien al was het knaagdier in kwestie geen wangzakrat (of gopher in het Engels) maar een bruine rat. Reigers hebben de reputatie enkel vis te eten en dat dan nog in die mate te doen dat ze (sport)vissers het leven zuur maken. Die reputatie hebben ze onterecht want die vogels leven niet op een menu van vis alleen. Kleine zoogdieren staan ook op het menu en dat zorgt voor het befaamde evenwicht in de natuur. Ratten, muizen, mollen, … ze worden in hun aantal terug gebracht door de reiger. Reigers zijn nu al jaren beschermde dieren en dus komen ze tegenwoordig relatief veel voor. Ze zijn zelfs niet te schuw om zich in steden te wagen. In Nederland zijn er steden waar je heel veel reigers kan zien. Hier is dat wat minder maar ik heb toch al een tiental foto’s van reigers in het centrum van Brugge en Gent. Het enige dat het natuurlijk evenwicht constant verstoort, is eigenlijk de mens. Maar of daar een oplossing voor bestaat…

Snow!

Snow!, a photo by hans905 on Flickr.

Dit jaar heb ik niet echt veel foto’s genomen in de sneeuw. Dat kon ook niet echt. Daarvoor heeft de winter wat te kort geduurd en ook al duurt ze officieel tot 21 maart, toch is de kans heel klein dat we nog sneeuw zullen krijgen. Daarom een foto van iemand anders. Eentje die er gezien mag worden. Geen perfect plaatje misschien maar daarom niet minder waard. Een mooi sneeuwlandschap in een wat ongewone compositie en toch werkt het. Het werd trouwens tijd dat ik hier nog eens een andere fotograaf in de schijnwerper zette.

School is cool

School is cool

Ik had ze al eens aan het werk gezien in Knokke-Heist maar gisteren traden ze op in de Fnac en dat vond ik wel eens de moeite waard om te gaan bekijken en beluisteren. Al was het maar omdat ik al langer mijn twijfels had over de locatie. Gratis optredens had ik al eens eerder mee gemaakt in de Fnac maar dat waren de filialen in Brussel. De Fnac gelegen in de city 2 bied weinig plaats voor optredens. Dan is het tweede filiaal langs de Gulden-Vlieslaan (ook wel gekend als Toison d’Or) meer geschikt want er is meer plaats. Men heeft er bij de inrichting van die winkel simpel rekening mee gehouden en ruimte vrij gehouden. In de Fnac in Brugge worden optredens gegeven in een aparte ruimte die eigenlijk enkel geschikt is om eten op te dienen. Het is er aangenaam toeven om er wat te drinken of een snack te verorberen maar als concertruimte valt het tegen. Dat had ik al langer gemerkt. Het zicht op veel te klein podium wordt geblokkeerd door een rij witte zuilen zodat het zicht op het podium enkel ideaal is voor wie er recht voor staat. Jammer dat men bij de inrichting van die winkel daar niet wat meer rekening mee hebben gehouden. Wat niet weg neemt dat ik me gisteren een half uurtje goed geamuseerd heb. Ik had net goed zicht om enkele foto’s te kunnen maken en net genoeg plaats om wat mee te kunnen bewegen met de muziek. Misschien was het wegens het plaatsgebrek dat er zo weinig omstaanders zich uitleefden in de muziek. Aan het optreden zal het niet gelegen hebben. Het vijftal deed het goed. Heel goed zelfs gezien de omstandigheden. Hun muziek mag dan bij momenten duidelijk geïnspireerd zijn op dat van Talking Heads, toch hebben ze een eigen unieke sound. Een echte aanrader. Naar mijn bescheiden mening uiteraard.

Zij die ziek zijn groeten u en laten u weten dat het niet verboden is om te lachen

Untitled, a photo by Den Flater on Flickr.

Nieuwsjaarsresoluties: ze worden gemaakt om te mislukken. Wat zeg ik? Ze zijn gedoemd om te mislukken. Mijn idee om elke dag 10 km te fietsen is nu dus officieel een mislukking. Een hardnekkige verkoudheid die niet wil wijken en me al een week ertoe noopt om de bus te nemen. Behalve dinsdag want toen was het gans de dag droog, weinig mist ‘s morgens en ‘s avonds zelfs al een aanzet tot mooi lenteweer. Toen was het weer zelfs zo mooi dat ik zin had om een ellenlange fietstocht te maken. De ondergaande zon noopte me huiswaarts. Ik heb er een paar foto’s van genomen. Ten velde, dichter bij Brugge dan bij Damme, leverde dat toch leuke foto’s op. Naar mijn bescheiden mening uiteraard. De overige dagen heb ik dus het openbaar vervoer gebruikt. Het is te zeggen: ‘s morgens de bus naar het station maar ‘s avonds ben ik niet van het station naar huis gegaan met de bus. Maandag maar een stuk want ook een stuk te voet gegaan. Dat doe ik wel meer als ik merk dat de bus net weg is op het moment dat ik uit de trein stap. Gebeurt eigenlijk constant. De keren dat ik niet lang moet wachten op een bus zijn de momenten waarop de treinen vertraging hebben. Fikse vertragingen als in 15 minuten of meer. Een mens gaat er niet dood van uiteraard of je zou er je zo in moeten ergeren dat je bloeddruk gevaarlijk hoog wordt. Maar dit geheel terzijde. Wat ik wou zeggen: ook woensdag en donderdag bij het naar huis gaan veel gewandeld. Woensdag heb ik uiteindelijk toch nog de bus genomen zowat halverwege. Gisteren heb ik echter de volledige afstand te voet gedaan. Want het weer was net als dinsdag goed genoeg om buiten te zijn en te wandelen. Net rap genoeg doorgestapt om te vermijden dat ik voor een paar gesloten open bruggen stond. Er moest weer een bootje door dat blijkbaar niet volledig in het sas paste zonder dat beide bruggen op een gegeven moment moesten gesloten geopend worden. Wie vloekte toen die zich plots voor een gesloten open brug bevond, had weinig reden om geïrriteerd te zijn. Na een paar minuten was de tweede brug alweer open gesloten en kon men zonder problemen het water over.

Bootje varen

(Ik zocht bovenstaande foto daarnet op mijn computer en vond die niet. Logisch want de foto’s die ik gisteren gemaakt had, stonden nog op mijn camera. Maar dit geheel terzijde.)

Vandaag geen bus noch trein. Behalve dat ik eindelijk eens naar de bank wou gaan omdat er al een heel tijdje problemen waren met een bestendige opdracht, had ik ook geen zin om weer te gaan terwijl ik eigenlijk nog niet volledig genezen ben. Ik ben maar één keer buiten geweest om wat boodschappen te doen. Naar de bank heb ik niet moeten gaan want deze morgen bleek dat de betaling dan toch door gegaan is en er geen probleem meer is met die bestendige rekening. Maar ik moet nu eenmaal een keer naar buiten kunnen. Dat is voor mij trouwens één van de dingen die het ziek zijn zo vervelend maakt: als ik niet een keer naar buiten kan dan keldert mijn humeur. Ik wordt rusteloos en zou na een paar dagen de muren kunnen oplopen. Ik zou niet weten hoe ik een gevangenisstraf zou kunnen overleven. Ik wordt er gegarandeerd gek. Niet dat ik dat nu al niet ben.

Give me some space!

Ik heb bovenstaande foto ooit eens op een blog gevonden. Ik vond dat wel eens eentje die ik ook wilde gebruiken. Het is niet echt een grote foto maakt toch iets duidelijk. Auto’s kunnen handig zijn maar ze vragen veel. Alleen jammer dat zo weinig mensen willen inzien dat die heilige koe niet altijd nodig is en dat we toch met wat minder ook verder kunnen. Eens wat meer de fiets gebruiken of eens de bus nemen heeft nog geen mens kwaad gedaan. Ik stoor me aan gezinnen waar men meer dan 1 auto menen nodig te hebben. Nogal eens zijn dat drogredenen om hun status hoog te houden door meer dan 1 auto in het bezit te hebben. Er zijn maar weinig gezinnen die echt meer dan één auto nodig heeft. Ze hebben wel een garage maar er staat altijd wel een auto buiten. Die moet namelijk opvallen. Het lijkt lijkt wel of die auto hun bestaan rechtvaardigt. Het gebeurd dat er één van die auto’s op een wat ongelukkige plaats staat. Dan blokkeert die anderen en moet men rekening houden met dat ding. Ik ben liever helemaal niemand dan een iemand met meer dan 1 dom ding op wielen. Geen heilige koe voor mij. Dank u. Er is al genoeg bijgeloof in de wereld.